oktober 21, 2015

My Story - ADHD

mijn verhaal

Eerlijk is eerlijk. Ik heb het getroffen met een gelukkig, gezond, vertrouwd, hecht en veilig thuishaven. Ik ben trots. Trots op dat ik deel mag uitmaken van dit gezin. Lang heb ik getwijfeld of ik hierover wilde gaan schrijven. Binnen ons gezin zijn er namelijk 2 ADHD-ers. Mijn vader en mijn oudste broertje.

Herinneringen
Van vroeger kan ik me nog maar weinig herinneren. Alles wordt bij mij vrij snel uit het geheugen gewist. Wat ik nog wel weet zijn de momenten waarop mijn broertje zo ontzettend boos, gefrustreerd en verdrietig was. Hij bleef net zolang met zijn hoofd op de grond bonken totdat hij vermoeid in slaap viel. Wanneer hij wakker werd met een enorm ei op zijn hoofd ging hij vrolijk verder. Nee, dit vergeet ik nooit meer.

Diagnose
De diagnose kreeg mijn vader pas nadat het bij mijn broertje al was vastgesteld. Waar schrijven mij normaal gemakkelijk afgaat, vind ik het nu moeilijk om de juiste woorden te vinden om het goed uit te leggen. Dit komt waarschijnlijk omdat er voor mij geen verschil is tussen iemand met en iemand zonder ADHD.

Vele mensen weten niet eens dat er binnen ons gezin 2 ADHD-ers zijn. Dat is voor buitenstaanders ook alles behalve belangrijk om te weten. Ons motto is namelijk dat ADHD een reden kan zijn voor iets, maar nooit een excuus!

Mijn vader en mijn broertje hebben een specifieke handleiding, maar zo hebben de buurman, de slager en ik die ook. Met medicijnen, structuur, regelmaat, regels en vaste rituelen loopt het, naar mijn weten, gesmeerd.

leven met adhd

Lastig?

Ooit kreeg ik de vraag of het voor mij niet 'lastig' is!? Hierop kan ik alleen maar antwoorden dat ik er geen enkele hinder van ondervind. Natuurlijk zijn er momenten waarop hun tegen dingen aanlopen, situaties waardoor ze van slag raken en hoge drempels waar ze overheen moeten. Ja, dat is soms lastig. Niet voor mij, maar van hun. De enige momenten die ik lastig vind, zijn de momenten waarop ik zie dat hun er zelf hinder van ondervinden. Gelukkig zijn die er vaker niet dan wel.

Trots en blij
Ik ben trots op het feit dat mijn vader vanuit het niets nu al behoorlijk wat jaren een goedlopend bedrijf standhoudt en op mijn broertje die ondanks de obstakels nog steeds knokt om zijn droom waar te maken. Hij wil namelijk als leerkracht het basisonderwijs in!

Ik ben blij met een vader die werkelijk alles, maar dan ook alles voor ons overheeft en mogelijk maakt. Ons het geluk van de wereld gunt, mij beschermd als zijn 'kleine meid', zijn beste levenslessen meegeeft en mij met de beide benen weer op de grond zet wanneer dat nodig is.

Bovendien ben ik blij met een broertje die vrolijk en enorm positief in het leven staat. Die ik maar met één blik hoef aan te kijken en mij precies weet te doorgronden. Die het af en toe nodig vindt om met me te stoeien en me vervolgens over zijn schouder gooit om me door het huis heen te slepen.

Family...where life begins and love never ends.
Kijk op de blog van mijn moeder voor meer verhalen gebaseerd op ons gezin.
Gewoon Jolanda

16 opmerkingen:

  1. Goed stuk Desiree! Fijn om te horen dat je een familie hebt die elkaar steunt en respecteert, dat is namelijk zo belangrijk! Leuk trouwens dat je moeder ook een blog heeft, ik ga direct even een kijkje nemen :) Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed geschreven!! Heel open en eerlijk en positief!

    Liefs Irene

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed geschreven! Je hebt het ook goed positief geschreven. ADHD is niet per se een slecht iets. Mijn broertje heeft zelf PDD-NOS. Ze dachten eerst ook dat hij ADHD had, alleen omdat hij wat drukker is dan de rest. Gelukkig zijn jullie een heel liefhebbend en hecht gezin! x

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooi verhaal :) En wat je zegt is helemaal waar, iedereen heeft zo zijn 'eigenaardigheden' en iedereen komt met een handleiding.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies! Iedereen is goed en mooi zoals die is! <3

      Verwijderen
  5. Goed geschreven Desiree! Leuk dat je zo'n persoonlijk iets met ons deelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Persoonlijk vind ik het altijd fijn om iets van me af te schrijven en er lieve reacties op terug te krijgen! Dapper dat je hierover schrijft, ik kan me inbeelden dat het niet makkelijk moet geweest zijn om alles te verwoorden!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat mooi en persoonlijk geschreven!
    liefs. Jonne

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Goed dat je hier toch over hebt geschreven! Ik wist het al omdat je weleens op mijn ADHD artikelen hebt gereageerd :) zo;n lieve reactie. Juist omdat jij het begrijpt, zo fijn. Ik zou willen dat meer mensen het begrijpen. ADHD hebben kan best lastig zijn. Een diagnose krijgen geeft ergens wel rust, maar anderzijds helemaal niet. Overal plak je zelf dan dat label op, en dat maakt het niet altijd makkelijker. Maar met hulp en begrip vanuit onze omgeving komen we een heel eind ;) Liefs Nina

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Lief van je! Ik snap je helemaal... Er zijn te veel mensen die totaal niet weten waar ze over praten en dat maakt het zo lastig! Je bent een topper! <3

      Verwijderen
  9. Wauw, wat ontzettend mooi en liefdevol heb je dit geschreven! Goed dat je het aankaart en dan ook vooral de manier waarop.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heel mooi geschreven. Zelf heb ik ADD en ik merk dat dit best wel onbegrepen is, omdat het niet zichtbaar is. Voor mij heeft het label me een hoop begrip voor mezelf gegeven, alles viel op z'n plek.

    BeantwoordenVerwijderen