december 04, 2015

My Story - Mijn gewicht

eetstoornis

Ga je nu serieus een heel artikel schrijven over jou gewicht Desiree? Nou uhm nee, laten we dat maar niet doen. Welk getalletje er op mijn weegschaal staat, doet er niet toe. Althans niet meer. Echter is dit een langere tijd wel anders geweest.

Eetstoornis?
De afgelopen twee jaar was ik namelijk sterk bezig met het ontwikkelen van een eetstoornis. Of misschien had ik die zelfs al wel! (Lees hier hoe en wat) Een nare periode die voelt alsof het al wel 5 jaar geleden is, maar niets is minder waar. Ondertussen zijn we nog geen half jaar verder.

Wat onschuldig begon met een voornemen om gezonder te gaan eten en drinken toen ik op kamers ging, sloeg over in tussendoortjes overslaan en werd uiteindelijk complete maaltijden skippen. Ik viel af. Heel veel en heel snel. Afhankelijk was ik van het getalletje wat er op de weegschaal stond.

Controle
Het voelde goed en ik had eindelijk weer ergens controle over. Achteraf voelde het natuurlijk helemaal niet goed. Ik kon best wat kilo's missen, maar een lichaam kan niet functioneren zonder voedingsstoffen. Er bleef niks van mijn lichaam over. Dag in dag uit was ik vermoeid, duizelig, labiel, had ik het koud en was ik vatbaar voor ieder virusje. Om het nog maar niet te hebben over mijn haaruitval, paniekaanvallen en mijn hele psychische toestand.

Onherkenbaar
Velen hebben het nooit doorgehad. Natuurlijk viel het op dat ik twee keer in de oude ik paste, maar men dacht dat ik 'gewoon' was afgevallen. Gelukkig hebben mijn ouders het wel doorgehad. Wanneer ik in het weekend thuis kwam, herkenden mijn ouders me zowel geestelijk als lichamelijk niet meer en werd ik verplicht om fatsoenlijk te eten. Op die manier kreeg ik tenminste nog iets binnen.

Nu ik er zo over nadenk, was het allemaal best heftig en 'ziek' dat ik het ooit zover heb laten komen. Gelukkig ging de knop om voordat het daadwerkelijk te laat was.

anorexia

Nu
Ondertussen zijn we een paar maanden verder, ben ik weer terug verhuisd naar het mooie Drenthe en gaat het sindsdien stukken beter.

Mijn liefde voor lekker eten is weer helemaal terug, mijn exacte gewicht op dit moment weet ik helemaal niet en vind ik ook niet belangrijk. Ik voel mij goed en mijn lichaam functioneert zoals het moet. Dat is voor mij het belangrijkste.

Terugval
Natuurlijk heb ik mijn terugvallen en ben ik nog altijd 'bang' om aan te komen. De momenten waarop ik gestrest ben, te perfectionistisch wil zijn of door wat voor reden dan ook niet lekker in mijn vel zit, kan ik spontaan heel onzeker worden. Dan zie ik dingen in de spiegel die er niet zijn, krijg ik een brok in mijn keel en is de weegschaal weer mijn beste vriend. Echter na een paar peptalks, een beetje afleiding en een schop onder mijn kont gaat die knop dan al gauw weer om.

You may have to fight a battle more than once to win it!

10 opmerkingen:

  1. Toch knap dat je er nog zo 'gemakkelijk' op eigen kracht en met hulp van je ouders vanaf bent gekomen. Volhouden! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed van je dat je er zo open over bent! Gelukkig gaat het nu weer beter. Het getalletje op de weegschaal is ook onbelangrijk, ondanks ik het zelf wel goed in de gaten moet houden omdat ik juist moet aankomen. Maar uiteindelijk gaat het erom hoe je je voelt! x

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heftig verhaal! Wel knap dat je er zo voor durft uit te komen en er ook mee bezig bent om hierin te veranderen. Keep up the good work! -x-

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Super dat je er zo over schrijft. Sterk van je, en gelukkig gaat het nu stukken beter met je!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Super veel respect voor je dat je er zo openlijk over durft te schrijven! Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik zelf niet in een soortgelijke situatie heb geleefd, maar het belangrijkste is dat je (we) er bovenop bent gekomen. Volhouden topper!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel knap dat je hier zo over schrijft, en dat terwijl het nog zo vers is. Wat fijn dat je ouders dit ook hebben opgemerkt. Ik herken dit wel. Toen het heel slecht ging met mij heb ik me ook gestort op het niet eten. Controle voelde fijn. Dit was het enige waar ik controle leek te hebben. Gelukkig had ik het ook op tijd door. Ik vind dat je trots mag zijn. Liefs Nina

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Goed dat je er zo op terug kan kijken, en op tijd de knop om hebt kunnen gooien. Wees maar echt blij en trots dat je dit in een redelijk vroeg stadium een halt toe hebt kunnen roepen! Je gezondheid is echt het belangrijkste, hoe cliché het ook klinkt. En laten we daarbij de mentale gezondheid ook niet vergeten!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mooi geschreven, Desiree! Ik vind het knap dat je dit durft te vertellen. Gelukkig gaat het al weer een stuk beter. Houd de positieve gedachten vast!
    Liefs, Rebecca

    BeantwoordenVerwijderen