maart 26, 2016

My Story - What's going on?

sienna

De afgelopen weken zat ik (en ook de rest van ons gezin) in een emotionele achtbaan. Ondanks dat ik zoveel mogelijk probeerde te verbergen, is dit niet helemaal gelukt. Van een aantal oplettende en lieve lezers kreeg ik op zowel Instagram als op mijn blog de vraag: Desiree, wat is er nou precies aan de hand?

Juist omdat het zo'n emotionele achtbaan is waarbij ik, als klap op de vuurpijl, ook nog eens in mijn labiele week terecht kwam, wilde ik dit graag voor mezelf op een rijtje zetten. (Alles relativeren is niet mijn sterkste eigenschap....)

Onderzoeken en operatie
Het begon allemaal een paar weken geleden. Onze oudste hond Sienna heeft al jaren een bultje op haar heup die door de dierenarts telkens werd afgedaan als een vetbult, maar niets bleek minder waar. De afgelopen weken zijn we zo'n 5 tot 10 keer op en neer gereden naar de specialist en gingen we van goede uitslagen en opgeluchte gevoelens zo door naar een beangstigende en slechte uitslag.

Ik wist niet eens dat er een oncoloog voor honden bestond. Laat staan een klein ziekenhuis! Na vele onderzoeken heeft onze hond uiteindelijk een zware operatie gehad. Ze is van bovenop haar borst tot en met op de heup helemaal opengehaald. Twee tumoren zijn verwijderd en een groot stuk huid is getransplanteerd. Het klink ranzig, maar ik kan je vertellen zo zag het er ook uit.

Hartverscheurend
Het is echt vreselijk om als baasje 'je kind' (want zo voelt dat toch echt na 9 jaar) zo te zien! Het is hartverscheurend. Van een hond die helemaal nergens last van heeft tot aan een hond die je aankijkt met de vraag waarom ze in vredesnaam zo is toegetakeld.

Stiekem heb ik het hier best moeilijk mee gehad. Meerdere keren heb ik zitten snotteren toen ik alleen in de auto zat. Ik had nooit gedacht dat zoiets mij zo zou raken. Het doet me pijn en verdriet om Sienna zo te zien.

Paniekaanval
Ik houd me eigenlijk altijd groot. Juist om steun te bieden en het iedereen zo 'fijn' mogelijk te maken. Toen wij afgelopen week met spoed bij de dierenarts waren, raakte ik door de angst van Sienna tijdens het consult helemaal in paniek. Niemand heeft dit doorgehad, gelukkig, maar na afloop moest ik snel naar buiten omdat ik mijn paniekaanval niet meer onder controle had.

Opgelucht
De afgelopen weken hebben wij in enorme spanning gezeten en eindelijk kunnen we weer rustig adem halen. Sienna heeft de laatste controle gehad en de wond had er volgens de chirurg niet beter uit kunnen zien!

Liefs, Desiree

5 opmerkingen:

  1. Ahhh wat naar Desiree! Gelukkig is het nu weer in orde. Ik kan me voorstellen dat het heel erg schrikken is. Rond mijn 12e/13e overleden mijn katten (die ik al had sinds mijn geboorte) alle drie binnen één jaar. Poeh, dat was zó heftig! Moet er ook niet aan denken dat mijn twee die ik nu heb overlijden.
    Lekker genieten van Sienna :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh meis toch! Ik kan me goed voorstellen dat je hierdoor een zware tijd hebt gehad. Dit is zoiets heftigs :( Kenzo's leven hing ook aan een zijden draadje, ik weet hoe dat voelt. Fijn om te horen dat Senna het goed doet. Het is toch je kindje! Heel veel kusjes, en een knuffel voor jou!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat erg meid! Ik kan me heel goed voorstellen hoe je je gevoeld moet hebben! Helemaal in de stress natuurlijk. Gelukkig gaat het nu een stuk beter met Sienna! -x-

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Nou wat een heftige tijd heb je achter de rug zeg! Natuurlijk heb je een sterke band met zo'n beestje en zit je er mee in als zij daar al negen jaar rondhuppelt. Gelukkig gaat het de goede kant op nu. Veel sterkte nog meid! :) x

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Super naar om je beestje zo te zien, heel herkenbaar en kan me de tranen goed voorstellen. Fijn dat de wond inmiddels goed geheeld is en de dierenarts tevreden is. Sterkte nog!

    BeantwoordenVerwijderen